ای خلق ستمدیده به پا می شوی یا نه؟

ناموس من و توست به دستش دل پرخون

یا ساقی شهزاده به مشکوی شبانه؟

زین بیش تحمل شکند خجلت هستی

بر خیز، زبونی مکش ای خلق از این بیش

مردانه فکن یوغ ستم دور ز شانه

برخیز که با داس و چکش خون بفشانیم