کی گرم می کند دل نامهربان کس

آتش به سینه ای که به عشق جوان نسوخت

آهی که چرخ تاز نشد ناکشیده به

آن ناله نیست کاو، جگر آسمان نسوخت

فریاد من که سینه کوه گران نسوخت

شرم است اگر ز باده و پیمانه بگذرد

از تاب دل هرآن که می اندر رزان نسوخت