آن کاو به داغ عشق، دلی لاله سان نسوخت

شرم است اگر ز باده و پیمانه بگذرد

از تاب دل هرآن که می اندر رزان نسوخت

نبود ز سوز سینه دلدادگان خبر

«بارق» دریغ بر تو که این آه شعله بار

دشمن که هیچ، طرف دل دوستان نسوخت

کابل، دی ١۳۳۳