خوشا گر بار غم بر دوش جانم بیش از این افتد

نه گرد خویشتن گردد، نه بر خورشید گردون گرد

اگر یک ذره از بار غم دل بر زمین افتد

من آن پرورده دردم که بی دردی است مرگ من

بدین نوبت که اهریمن به نام پاک یزدان زد

شگفتا، گر نه صدها رخنه در ارکان دین افتد

خدای آسمان ها را چه فخر، ار در زمین او