شگفتا، گر نه صدها رخنه در ارکان دین افتد

من آن پرورده دردم که بی دردی است مرگ من

خوشا گر بار غم بر دوش جانم بیش از این افتد

بدین نوبت که اهریمن به نام پاک یزدان زد

خدای آسمان ها را چه فخر، ار در زمین او

شیاطین را به کف سررشته حبل المتین افتد

نگردد همچو زنبور عسل شهد آفرین هرگز