همچو شمعی است که مریم ز کلیسا ببرد

غیر جام لب میگون تو، آن هم به خیال

هیچ ساغر نکشیدیم که سودا ببرد

شب که یادت رود از خلوت جان، دل به کفش

رنگ از چهره خورشید جهان تاب پرد

زهره گر نام تو در بزم ثریا ببرد

گر خیالت ز دل و دیده زاهد گذرد