مروت خنده بر حال زبون نیست

چه سود از خرقه و دستار و تسبیح

درون هر که صافی چون برون نیست

اگر مردی تو، دست بی نوا گیر

ز جام ناتوانان آب خوردن

چه باشد جان من گر شرب خون نیست

رسد بر منزل مقصود «بارق»