ز جام ناتوانان آب خوردن

درون هر که صافی چون برون نیست

اگر مردی تو، دست بی نوا گیر

مروت خنده بر حال زبون نیست

چه باشد جان من گر شرب خون نیست

رسد بر منزل مقصود «بارق»

هر آن کاو کاسه صبرش نگون نیست