گرم فریادم که جان زندگی سرد است، سرد

هوش کن! کهسار هستی بستر سنجاب نیست

بحر توفانی است، ای کشتی نشینان همتی!

در قبول جان فشانی به از این ایجاب نیست

وین حرارت در دل خورشید عالم تاب نیست

«بارق» این جا دیده غواص کور افتاده ا ست

ورنه اندر بحر شعرم گوهری نایاب نیست