وز برق جلوه ات

ویرانه مرا و ببین گنج های من.

ای اختر مراد!

در آسمان هستی من گرم تر بتاب

یک باره سوز خرمن پندارهای من.

در کام جان من می اندیشه سوز ریز!

تا نیک بنگری