گرمم کن و بسوز!

در کام جان من می اندیشه سوز ریز!

تا نیک بنگری

کز عشق زنده نیست کس این جا سوای من.

تا از درون سینه نوایی برون کشم

کاین پیکران سرد

یکباره زندگی بپذیرند و رای من.