فرداست روز عید و زمان مسرت است

گفتم به دل: ز آینه ات گرد غم بشوی

بگذر ز فکر رنج بری و توانگری

کاین از چه محو غصه و آن مست عشرت است

گر توده ای به داغ تمنا کباب شد،