ور دسته ای خراب شراب شرارت است،

بگذر ز فکر رنج بری و توانگری

کاین از چه محو غصه و آن مست عشرت است

گر توده ای به داغ تمنا کباب شد،

گر کودکی به حسرت کالای نو بسوخت،

ور قلب مادری، به غمش پر ز محنت است،

گر سفره ها به آرزوی قرص جو تهی است،