ور میزها ز شیره جان پر ز لذت است،

گر کودکی به حسرت کالای نو بسوخت،

ور قلب مادری، به غمش پر ز محنت است،

گر سفره ها به آرزوی قرص جو تهی است،

دانشور فقیر اگر می زید حقیر،

سرمایه دار راهزن، ار غرق عزت است،

گر قلب های مرده ز عشق وطن تهی است،