هر کس برای خویش زید، بر من و تو چه؟

سرمایه دار راهزن، ار غرق عزت است،

گر قلب های مرده ز عشق وطن تهی است،

ور سینه های سرد حصار قساوت است،

کاین از چه غرق نعمت و آن در مصیبت است

با ما بیا نشاط کن و عشرت آفرین

کاین یک دو روزه عمر به شادی غنیمت است