از رنجبر به لب سخن بی ادب مبر

گفتم: بگو، به خنده و اشکت چه حکمت است ؟

گفتا که خنده بر سخن سرد می زنم

اشکم برای این که دلت بی حرارت است

کاین ژنده پوش رهبر راه سعادت است

تجلیل روز کارگران عید من بود

جشنم به شام خلق چراغ عدالت است