به آه و زاری طفلی که بی پدر گردد

به سر دویدن اشکی که دامنی نگرفت

به دامنی که ز خوناب دیده تر گردد

به مادری که برد، درد فقر فرزندش

به اضطراب دل بی پناه طفل اسیر

به درد سینه تنگی که پر شرر گردد

به عالمی که رسد عشق و نامرادی و درد