این جهان نی کوه گشت و نی صدا شد فعل ما

خانه ویران ما را در کجا؟ دیوار کو؟

غقلت و مشت پریشانی و سامان حیات

نیست ممکن بی خودان را سر کجا؟ دستار کو؟

از نوا تاثیر گم شد، مرغ آتش خوار کو؟

ای دریغ اندیشه در مردم فریبی صرف شد

سره ساز ذهنیت ها، صافی پندار کو؟