سرزمین زندگی را جاده هموار کو؟

ای دریغ اندیشه در مردم فریبی صرف شد

سره ساز ذهنیت ها، صافی پندار کو؟

گر نه هر سو پرتگاهی از سیاست ساختند

گر به ما آسودگی خواهند و سامان حیات

دزد را زندان کجا؟ آدم کشان را دار کو؟

کابل، اسفند ١۳۳۵