با شبنم بهار چمن شست و شو دهم

این پاره های پیکر خونین کوهسار

- وادی خامشان -

تا شعله زار دامن تفتان دشت ها

تا هر که بنگرد به تو، شیدا شود، نشد!

مادر، مرا ببخش!

می خواستم که هر چه ز خاک تو سر زند