مادر، مرا ببخش!

تا شعله زار دامن تفتان دشت ها

با شبنم بهار چمن شست و شو دهم

تا هر که بنگرد به تو، شیدا شود، نشد!

می خواستم که هر چه ز خاک تو سر زند

با رنگ و بوی زینت روی زمین شود،

می خواستم که هر که به نام تو می زید: