آتشی در دلم افروخته است

داغ ها بر جگر مادر شرق

سینه سوخته مام وطن

رنگ از رخ شده شرق کهن

به من از خود شدن آموخته است

آه، ای پیکر افسرده وطن!

آه، ای غنچه پژمرده وطن!