در آسمان دهر

وین اختر مراد

در تیره شب ز قافله پنهان نمی شود

چون شعله حسد به دل مرد بدنهاد.

من آن ستاره ام که گریزد ز نور من

اشباح رهزنان سیه دل به تیرگی

تا در کمینگهی