بر شبروان بادیه یابند چیرگی

من آن ستاره ام که گریزد ز نور من

اشباح رهزنان سیه دل به تیرگی

تا در کمینگهی

لیکن نمی رسند به این کوره ره گهی!

ای مدعی بیا!

دل را بری ز لوث گمان دار کاین گنه