ای دل پر آرزوی آسیا

نقد مردی ارمغان آورده ای

خیز! مستی کن! چرا استاده ای؟

ای تو را هنگامه مشرق رهین

خانه قوم نجیب آریا

ای بهار عشق و بستان امید

سخت می بالم که می بینم تو را