ذوق صحرای طلب در دل دیوانه ماست

عشق ایثار پی شمع سعادت به وطن

آتشی هست که اندر پر پروانه ماست

تا چو مجنون پی لیلای ترقی برسیم

غم گیسوی پریشان ترقی وطن

جرح صد زخم جفایی است که بر شانه ماست

بس که گلچین ز چمن، صبح و مسا گل شکند