جرح صد زخم جفایی است که بر شانه ماست

تا چو مجنون پی لیلای ترقی برسیم

ذوق صحرای طلب در دل دیوانه ماست

غم گیسوی پریشان ترقی وطن

بس که گلچین ز چمن، صبح و مسا گل شکند

بلبلان! باغ و چمن جمله عزاخانه ماست

بی اثر ناله ما نیست به بیداری خلق