لب نانی به لب خشک گدایی نرسید

صادقان را به جگر داغ سر داغ آمد

خاینان را به خدا هیچ بلایی نرسید

حاصل ما همه در اشکم شه رفت، ولی

در محیطی که به پابوس خسان هر چه دهند

سر شوریده ما بد که به پایی نرسید

«بارق» از درد مکن شکوه که در شهر کران