«بارق» از درد مکن شکوه که در شهر کران

لب نانی به لب خشک گدایی نرسید

در محیطی که به پابوس خسان هر چه دهند

سر شوریده ما بد که به پایی نرسید

هر قدر ناله کشیدیم به جایی نرسید

کابل اردیبهشت ۱۳۳۴