حیف که همش سوال بی جواب شد

بهار اومد پنجره ها رو وا کرد

من و با حسی دیگه آشنا کرد

یه حرف یه حرف، حرفای من کتاب شد

دروغ نگم، هنوز دلم جوون بود

که صبح تا شب دنبال آب و نون بود