چه غروری چه سرشکن سنگی

چه شگفت است این همیشه صدا

لحظه هایی که در فلق گم شد

با شفق باز می شود پیدا

موج کوب است یا خیال شما

دل خورشید هم به حالم سوخت

سرخ تر از همیشه گفت: بیا