یک عمر دور و تنها، تنها به جرم این که

من زنده بودم اما، انگار مرده بودم

از بس که روزها را تا شب شمرده بودم

او سرسپرده می خواست، من دل سپرده بودم

یک عمر می شد آری در ذره ای بگنجم

از بس که خویشتن را در خود فشرده بودم