وقتی غروب می شد وقتی غروب می شد

از بس که خویشتن را در خود فشرده بودم

در آن هوای دلگیر وقتی غروب می شد

گویی بجای خورشید من زخم خورده بودم

کاش آن غروب ها را از یاد برده بودم