مرا یک شب تحمل کن که تا باور کنی ای دوست

چه آتش ها که در این کوه برپا می کنم هر شب

تماشایی است پیچ و تاب آتش ها.... خوشا بر من

که پیچ و تاب آتش را تماشا می کنم هر شب

چگونه با جنون خود مدارا می کنم هر شب

چنان دستم تهی گردیده از گرمای دست تو

که این یخ کرده را از بی کسی ها می کنم هر شب