شعرهایم را به آبی های دنیا می رسانم

بی گمان زیباست آزادی ولی من چون قناری

دوست دارم در قفس باشم که زیباتر بخوانم

در همین ویرانه خواهم ماند و از خاک سیاهش

گر تو مجذوب کجا آباد دنیایی من اما

جذبه ای دارم که دنیا را بدین جا می کشانم

نیستی شاعر که تا معنای حافظ را بدانی