من قانعم آن بخت جاویدان نمی خواهم

سردی مکن با این چنین آتش به جان ای دوست

گفتی بخوان خواندم اگرچه گوش نسپردی

حالا که لالم خواستی پس خود بخوان ای دوست

گر می توانی یک نفس با من بمان ای دوست

یا نه تو هم با هر بهانه شانه خالی کن

از من من این بر شانه ها بار گران ای دوست