هلا ختم است بر بوسه نهان کن دل چو سنبوسه

که این تشریف آویزش مرا منصوروار آمد

که من منصورم آویزان ز شاخ دار الرحمان

مرا دور از لب زشتان چنین بوس و کنار آمد

درون سینه زن پنهان دمی که بی شمار آمد