اینهمه نقش عجب را نقشبندی هست بیمانند

جاده های کهکشان تابی نشان جزرد پایی نیست

زیر سقف آفرینش-

صد هزاران جرم رخشان است کز چشم تو پنهان است

کوردل آنکس که پندارد خدایی نیست

آی... انسان!

ای سوار سرکش مغرور!