اینک اینک میزند فریاد:

اینکه پنداری به اقبال طلا جاوید خواهی ماند

گوش دل بر خاک نه تا بشنوی فریاد قارون را

آن نگونبختی که پردکرد از طلا صحرا وهامون را

جای زر،صندوق چشمم خانه مار است

سینه ام از خاک گورستان گرانبار است

***