بر شمرده تک نفسهای بسی فرعون و قارون را

ناله بود و دردبودو چشم گریان بود

آی... انسان! سرکشی بس کن

عقربکهایزمان در صد هزاران سال

چشم ماه و دیده ی خورشید-

دیده بیرون از شماره،بازی گردنده گردون را

میبرد شط زمان مارا