کی دانی از فراق ، چها بر پسر گذشت؟

مادر! غم تو همنفسم شد بجای تو

با این غم بزرگ ، چه خاکی بسر کنم؟

جان پسر فدای تو، ای مادر عزیز

هر لحظه ای که در غم مرگت ز ره رسیده

با سوز آه آمد و با چشم تر گذشت

غمخانه است سینه ی من در فراق تو