آن گر مخوی نغمه سرایم کو؟

خواهم ز چنگ حادثه بگریزم

ایوای من که پای فرارم نیست

کو خنده های کودک دلبندم؟

آنکس که کودکانه گه بیگاه

میگفت قصه ها ز برایم کو؟

ایوای از شکنجه های تنهائی