ولی اوکم کمک چون نقطه شد و ز دیده پنهان شد

به سو ی آسمانها رفت

فغان کردم

نگاهم را چنان صیاد دنبالش روان کردم

به خود گفتم که :آن مرغک به سوی لانه می آید

امید رفته روزی عاقبت در خانه می آید

ولی افسوس