باز کن پنجره را فصل بهار است

تا وزد موج نسیمی بمن از دامن دربند

تا دمد نور سپیدی بتو، از سینه البرز

تا رسد عطر دلاویز گل از سوی دماوند

باغ، بیدار شد از خواب دی و بهمن و اسفند

دختر کوچک من فصل بهار است

باز کن پنجره را