که در این فصل دلاویز

ارغوان ریخته بر دامن هر دشت

دشت را بنگر و این فرش زمردوش یاقوت نشان را

دخترم! آینه را از سر این طاقچه بردار

همه جا آینه بندان بهار است

یکطرف پیش رخت، آینه روشن مهتاب

یکطرف آینه چشمه رخشنده آرام