به سروشانه سیمین تو گوهر بفشاند

پیک خوشبوی بهارست و رباینده هوش است

دخترم! باز کن از گردن خود رشته گوهر

تا که بانوی بهاران ز شکوفه

یا برانگشت ظریف تو نگین از گل رنگین بنشاند

هر چه زیبائی و زیباست در آغوش بهارست

مرغکان بر سر هر شاخه گل، گرم سرودند