تا رسد عطر دلاویز گل از سوی دماوند

تا زند دختر خورشید، بر این غمکده لبخند

تا وزد موج نسیمی بمن از دامن دربند

تا دمد نور سپیدی بتو، از سینه البرز

باز کن پنجره را فصل بهار است

باغ، بیدار شد از خواب دی و بهمن و اسفند

(( فروردین ماه ۱۳۵۰ ))