افعی نهاده است و عصب نام کرده است

ژرفای و هم خیز جهانی پر از هراس

روز مرا ، سیاه تر از شام کرده است

دستی درون کالبد سخت جان من

گیتی اگر بهشت بود ، من جهنمم

فریاد از این عصب که بود اژدهای من

ضحاک عصر خویشم و گر نیک بنگری