دیگر با یاد مردم در یا نورد نیست

ضحاک عصر خویشم و گر نیک بنگری

اعصاب زخم خورده من، مارهای من

طوفان خشم من چو بجنبد ز موج خیز

آن لحظه ای که شعله کشد برق خشم من

هرگز به فکر خشک وتر وگرم و سرد، نیست

سوزان و شعله خیز و توانسوز و بی امان