آن لحظه ای که شعله کشد برق خشم من

اعصاب زخم خورده من، مارهای من

طوفان خشم من چو بجنبد ز موج خیز

دیگر با یاد مردم در یا نورد نیست

هرگز به فکر خشک وتر وگرم و سرد، نیست

سوزان و شعله خیز و توانسوز و بی امان

خوئی که گاه می شود آتشفشان مراست